Sneeuw wereld maar voor een dag.

Ik woon al 10 jaar in Nederland. In die tijd viel er in de winter, in het beste geval, één keer per seizoen sneeuw en bleef die niet langer dan één of twee dagen liggen. Vroeger gebeurde dit vaker, maar doordat de Nederlanders een dam hebben gebouwd en de binnenzee is veranderd in een vrijwel afgesloten baai, zijn de winters veel warmer geworden.

Maar dit jaar heeft het al drie keer gesneeuwd — dit is een erg koude winter voor Nederland. Daardoor kon ik eindelijk mijn droom waarmaken: een besneeuwd landschap naar de natuur schilderen. Voor mij is sneeuw een onlosmakelijk deel van de winter, maar meestal smelt ze zo snel dat je simpelweg geen tijd hebt om naar buiten te gaan om en plein air te werken. En pas nu is me dat gelukt.

Natuurlijk zijn de Siberische winters waaraan ik gewend ben streng: bij min twintig graden dachten we niet eens aan schilderen in de open lucht. Daar duurt de winter van november tot maart en raak je de sneeuw zat. Maar hier — min één, en als er geen vervelende wind is, dan kan het prima!

Ik heb zo lang geen thee meer uit een thermos gedronken. Een prachtige winter: takjes, ingepakt in sneeuw, velden als witte vlaktes. De witheid van de natuur voelt als een vernieuwing, een blanco blad.

Donker water met daarin weerspiegelend riet, witte pluizige takjes die erboven hangen. Een romantisch tafereel van een natuur die tot de lente in slaap is gevallen.

De sneeuw bleef maar één dag liggen, maar ik ben blij dat ik dit moment heb kunnen meemaken. Mijn werk kun je vinden op mijn website.